สวัสดีครับ หายไปนานเลย แต่วันนี้ขอมาแปลกหน่อย 
 
 
 
วันนี้ผมจะมาคุยเรื่องจักรยานครับ !
 
ช่วงเดือนที่ผ่านมา ผมได้งานอดิเรกใหม่เป็นการปั่นจักรยาน
 
เหมือนจะเป็นเทรนฮิตกันในช่วงนี้ รวมกับที่ว่าผมเคยคุยกับหลาย ๆ คนว่าจะไปปั่นด้วยมาเป็นปีละ ปีนี้ก็ได้ฤกษ์เริ่มปั่นกับเค้าสักที
 
ผมจำได้เลยว่าปั่นครั้งแรก ผมโดนทีมพาไปยำด้วยระยะทางเกือบ 45 กม. กลับบ้านมาด้วยเสียงโอดโอยของเส้นเอ็นบนขาที่กระตุกเป็นจังหวะประมาณเพลงของพี่บี้เดอะสตาร์
 
(แต่ก็ยังดีกว่าเพื่อนผมอีกคน เจอรับน้องไปดอยสุเทพ อันนี้หนักกว่า 555+)
 
เอาละ ขอเข้าประเด็น 
 
หลังจากฝึกวิชามาได้สัก สองเดือน วันนี้ ทางกลุ่มที่ปั่นกันก็นัดกันไปปั่นที่ดอยสามหงก (ทำไมถึงเรียกสามหงก เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง) เป็นเส้นทางราบเรียบเริ่่มจากสถานีขนส่งจังหวัดเชียงใหม่ ไล่ไปทางเส้นสันกำแพง-แม่ออน ไปเรื่อย ๆ และมีไฮไลท์อยู่ที่ขึ้นดอยสามหงก และกลับออกมาทางเส้นดอยสะเก็ด กลับมาจบเส้นทางที่เดิมที่เดียวกับที่เริ่มต้น
 
เส้นทางน่าจะประมาณภาพนี้
 
 
 
โอเค ได้ฤกษ์ แล้วก็เริ่มเดินทาง
 
 
ตอนเช้าผมตื่นตั้งแต่ 05:35 แต่เนื่องด้วยการอ่านข่าวที่เอฟเวอร์ตันแพ้แมนซิตี้ ก็เลยนั่งซึมไปพักนึง 
 
ได้สติต่อก็ไปอาบน้ำเตรียมตัว
 
สักพักเพื่อนร่วมทริปแวะมาหาผมที่บ้าน เพื่อที่จะขอสูบลมยางก่อนที่จะออกเดินทางให้เรียบร้อย
 
เพื่อนคนนี้ชื่อบัญชา แต่เรียกสั้น ๆ ว่าบัญ บัญขับรถจักรยานยี่ห้อ Bianchi ที่ผมและเพื่อน ๆ ยุยงกันให้ซื้อเนื่องจากชื่อยี่ห้อมันพ้องจองกับชื่อมัน (Buncha Bianchi) นอกเหนือจากนั้นไม่มีอะไรเลย เรื่องกงเรื่องเกียร์ไม่ได้แนะนำอะไรไปให้เลย ดูฮวงจุ้ยให้อย่างเดียว (ตอนนั้นบัญอยากได้เสือภูเขาด้วยซ้ำ) บัญชาเป็นนักปั่นหน้าใหม่ แต่ฉายแววดาวรุ่งพุ่งแรง เพราะวันแรกที่บัญชาไปปั่นด้วยกันนั้น บัญชาไปดอยสุเทพครับ...
 
 
คือว่าดอยสุเทพนั้น ทุกคนที่เคยไปเชียงใหม่คงรู้ดีว่า เป็นภูเขาสูงที่มีวัดอยู่ข้างบน... นั่นแหละครับ พวกเราพาบัญชาปั่นขึ้นไป (น่าสงสารมั้ย ?)  แต่บัญชาทำได้ครับ !! ถึงดอยสุเทพด้วยหน้านิ่งสุด ๆ จนเพื่อน ๆ ทุกคนยังอึ้ง(แต่กลับมาได้ข่าวว่าขาพังเดินไม่ได้สักครึ่งวัน)
 
วันนี้บัญชามาแต่เช้า เพื่อมาขอสูบลมบ้านผม ผมเลยจัดการสูบให้ด้วยที่สูบลมใหม่ที่พึ่งถอยมาหมาด ๆ ใช้งานได้ไม่ถึงสองครั้ง สูบไปสักพัก ....
.
.
 
บรึ้ม !!!! 
 
เฮ้ย ยางแตกหรอวะ ???  ตูไม่ได้สูบเกินนะ !!
 
เอ ยางไม่ได้แตกนะ อะไรมันระเบิดน่ะ ? บัญชาสงสัย
 
ใช่แล้วครับ สูบผมระเบิดเองครับ เศร้าแพพ.....
 
 
ดีที่มีที่สูบลมสำรองอันนึง พอเอามาใช้แก้ขัดได้อยู่ ก็เลยสูบให้ก่อนออกเดินทางไปยังจุดนัดพบ .... 
 
 
 
---- ผมเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่างว่าวันนี้ ทริปนี้จะไม่ธรรมดา....---
 
 
พอมาถึงจุดนัดพบ ก็เจอเพื่อนร่วมทริปอีกคน เรียกกันสั้น ๆ ว่าจักร 
 
จักรมีบ้านเป็นร้านขายจักรยาน เริ่มปั่นจักรยานมาได้ปีกว่าแล้ว แข้งขาแข็งแรง เตะเสาหักได้เป็นต้น ๆ ส่วนการปั่น ไม่ต้องพูดถึงครับ Newbie Noob Novice อย่างผมได้แต่ปั่นตามอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ 
 
จักรมีดีกรีได้รางวัลเป็นนักแข่งหน้าใหม่ยอดเยี่ยมอันดับสามเมื่อปีที่แล้ว และเคยผ่านรายการแข่งขันมาหลายรายการ แต่ที่เด็ดที่สุดคือเคยขึ้นดอยอินทนนท์มาแล้ว 
 
มีจักรอยู่ในกลุ่มด้วย ก็ค่อนข้างอุ่นใจในประสบการณ์และคำแนะนำของเขาครับ จักรจะคอยเป็นคนประคองพวกหน้าใหม่ และให้คำแนะนำตลอดการเดินทางครับ (รวมถึง Bluff ไปตลอดเส้นทาง)
 
จักรปั่นจักรยานยี่ห้อ Trek 1.2 แต่ฝีมือเกินตัว 1.2 ไปเยอะทีเดียว
 
รอได้สักพัก พลางกินกล้วยที่หนีบมาจากบ้าน สมาชิกคนสุดท้ายก็มาถึง
 
โตโต้ หรือเรียกกันว่าโต้ เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงในการตั้งกลุ่มปั่นจักรยานขึ้นมา เพื่อให้มีการปั่นทุกวันอาทิตย์อย่างสม่ำเสมอ โตโต้ปั่น Bianchi เหมือนบัญชา แต่ต่างกันที่สี โต้ชอบเพราะมันจี๊ดดี (โต้บอกมางั้น) โต้เป็นคนที่ปั่นได้ค่อนข้างสม่ำเสมอ ตามหัวขบวนทันตลอด แต่จะมีบ้างตามโค้งตามเนิน ที่ชันแบบ Your Father Died โต้จะจอดรอให้กำลังใจเพื่อน ๆ เสมอ
 
 
เมื่อทุกคนมาครบ เติมน้ำเสร็จ กินเต็มท้องก็เริ่มออกเดินทางกันครับ วันนี้เป้าหมายคือพิชิตดอยสามหงก รวมระยะทางประมาณ 80 กม. ถือว่าไกลทีเดียวสำหรับมือใหม่อย่างผม และ บัญ (โต้บอกว่ารวมกูด้วย) 
 
สิริสมาชิกทั้งหมด 4 ท่าน
 
 
เราปั่นเส้นทางเรียบไปยังเส้นทางวงแหวนรอบ 1 ก่อนที่จะเลี้ยวออกไปทางเส้นทางไป อ. แม่ออนครับ
 
 
(วิ่งตามเส้นสีแดง)
 
วิวระหว่างทางได้เห็นวัดพระบาทตีนนกอยู่ไกล ๆ  
 
 
 
ปั่นไปได้เรื่อย ๆ แล้วก็คอยตรวจสอบเส้นทางมือถือไปด้วยครับว่าไปถูกทางหรือปล่าว ปั่นไปได้สัก 30 กว่า ๆ กม. ผ่านน้ำพุร้อนสันกำแพง ผ่านสนามกอล์ฟ ก่อนถึงอำเภอแม่ออน ก็เจอกับภาพนี้ครับ
 
 
คือใครไม่เคยปั่นจักรยานจะอธิบายให้ฟังครับ ถนนข้างหน้าที่เห็นเป็นทางขึ้นครับ หรือเราเรียกกันว่าทางชัน และมันก็ "โคตร" ชัน มาก ๆ เลยครับ มันเป็นทางขึ้นดอยสามหงกครับ 
 
 
อ่อ ลืมไป วันนี้ผมพาสมาชิกมาอีก 1 หน่อ ครับ เป็นหมีน้อยน่ารัก (ที่ตัวดำไปนิด) ชอบเดินทางไปทั่ว ชื่อมุ้งมิ้งครับ มุ้งมิ้งบ่นว่าอยู่บ้านนานไปแล้ว อยากออกมาเที่ยวมั่ง ก็เลยพามาด้วยครับ
 
มุ้งมิ้ง : พี่ข้างหน้าเป็นอะไร ทำไมยกล้อยังงั้น 
 
ผม : ก็ไม่รู้สินะ.... 
 
 
 
ทางขึ้นดอยสามหงก ผมว่ามันเหมือนกับการขึ้นดอยสุเทพ แบบไม่มีให้พักครับ ดอยสุเทพ ทางถนน ค่อนข้างจะไต่ระดับอย่างสุภาพ (หมายถึงเนินชันก็จริงอยู่ แต่ว่ายังพอให้ไปได้ ไม่เหนื่อยมาก มีทางให้พักขาได้อยู่) ที่นี่ไม่ได้พักขาเลย ปั่นต่อไปเรื่อย ๆ แต่ไม่ยาวเหมือนดอยสุเทพปั่นได้สักพักก็ถึงยอดดอยสามหงกครับ <